Sra Nan Open - Zondag 4 april

Sra Nan Open #4

A bin deh wan sweet sani. Dacht altijd dat wij pure solisten waren en koppeltoernooien een soort sociaal reïntegratie experiment, poolspelers hebben no attachments, vandaar ook toernooien op Pasen, Valentijnsdag, Moederdag, Kerst, Oud&Nieuw, de herdenking van de Slag bij Scheveningen...
Was blij te zien dat het Sra Nan Open een uitzondering vormt, sommige spelers hadden, zoals het in de Surinaamse traditie hoort, het complete gezin als cheering section meegenomen, added to the vibe en was gezellig. En ook de Thurston boys travel in packs, mooi om die gasten elkaar, in een onvervalst surinaams accent, te horen aanmoedigen. En van het commentaar bij een misgeschoten bal lig je al gauw in een deuk van het lachen.

Door een onverwachte grote opkomst, besloten de opzet enigszins te wijzigen. Van twaalf tafels en 48 spelers, naar 15 tafels en 60 spelers. Had meer spelers kunnen toevoegen, maar heb zelf ook een hekel aan lange wachttijden en vier man per tafel is dan nog relaxed. Helaas geen plek voor Mo, next time kerel, al waren die tranen wel een nice touch.
Mooie line-up van talent op die 1ste Paasdag, sterke en ervaren spelers als Keith Gonesh (kuli), Nicky Berendrecht (bakra), Vidjindre Ramcharan (kuli) en Joeri Rodenrijs (bakra) in de mix met Pascal de Smit (sneisi), Aniel Parbhoe (kuli) en filippijnse hustlers Benji Apostol (yampaneisi) en Charles Palomar (yampaneisi). Was ook onder de indruk van de skills van Kaylash en Sahin, van Jong Oranje, leverde ook mooie WTF-reacties op bij nietsvermoedende tegenstanders. Micha Beuriot (moksi) en Laura Bodaan (spang moksi) zorgden ervoor dat ook de lui die de afslag naar de meubelboulevard hadden gemist en per ongeluk naar binnen liepen, hun ogen niet van het spel konden afhouden.

Omdat er nu 15 poules waren werd op verzoek van de spelers een extra ronde toegevoegd. Daarmee ging mijn trackrecord de deur uit, het lukte namelijk de vorige drie edities om, as advertised, de finale om 22.00 uur te spelen. Bijkomend voordeel van dat scenario is dat niemand voor dat tijdstip onredelijk dronken kan worden. Al deden sommigen heel erg hun best, mijn goede vriend Wirdja Subadar (kuli), één van de meest natuurlijk begaafde poolspelers die ik ooit heb gezien, was bij een bezoekersaantal van rond de 100 man, verantwoordelijk voor bijna 10% van de baromzet.
Zoals verwacht gingen spelers als Amar Panday (kuli), Brayn Sarabdjitsing (kuli), Same Afzali (torkoe), Danny Sadhoe (kuli) en Bob Worku (nengre) op cruise control naar de volgende ronde, met Brayn als favoriet voor de titel. Ronde twee was een slagveld, maar leverde ook een aantal verrassingen op in de vorm van Svendy Disselkoen (bakra) en Chiwi Hu (sneisi), voor wie beiden 'pot' normaalgesproken een geheel andere geestverruimende associatie oproept, maar nu niet leken te kunnen missen en zich letterlijk uit elke benarde positie wisten te potten. Ook bleken Pascal de Smit (sneisi) en Navin Ramkhelawan (kuli) te groeien in het toernooi en steeds sterker te gaan spelen.

Ondertussen ging Same in de Sharpshooter Challenge er met de Alex Lely keu vandoor. Hij wist over de onderdelen Sharpshooter, Quickdraw McGraw en Kid Ricochet de meeste punten te vergaren, al verdiend die kleine Sahin een ere vermelding. Heb begrepen dat ook het buffet dit jaar wederom de moeite waard was, een aantal laatkomers kunnen dat helaas niet bevestigen, voor sommigen staat lopend buffet gelijk aan 4x opscheppen binnen een kwartier, stelletje beesten, doe ik volgend jaar anders.
De laatste 16 in het hoofdtoernooi gaven ons een aantal monsterbattles zoals Bob vs Amar en Danny vs Brayn. Bij Nicky vs Ashwin moest er ingegrepen worden omdat de gemoederen te hoog opliepen, maar na een korte cooling-down en een Polaroid van de bijl die ik in m'n kofferbak bewaar, waren ze weer in staat de match uit te spelen.

In de kwartfinales representen Pascal en Chiwi, Nicky en Sven, Brayn en Navin, Same en tenslotte Bob de trots en eer van respectievelijk alle sneisies, bakraas, kulies, torkoes en nengres van de vrije wereld. Pascal en Navin waren credit aan de meest gruwelijke match van het Sra Nan Open, beiden in the zone, geweldige safety-play, ongelofelijke cueball control, had de finale moeten zijn. Uiteindelijk bleek, bij een stand van 4-4, Navin het meeste ijswater in z'n bloed te hebben. Maar props aan Pascal, was niet zo onder de indruk van een Koreaan sinds ik op m'n 16de Sung Hi Lee ontdekte.
Brayn begon tijdens zijn match tegen Bob helaas zijn benen te voelen, was sinds 10 uur 's-ochtends tussen tafels en bar aan het rennen, bardienst en matchplay do not mix well. Nicky domineerde Same maar Sven vs Chiwi ging hill-hill, waarbij Chiwi uiteindelijk op een cruciale bal even zijn concentratie verloor. Deze strijd eiste echter van Sven zoveel energie dat hij, ondanks zijn lucky Sra Nan Open shirt, in de halve finale tegen Bob het onderspit delfde.

Nicky vs Navin was een marathon-sessie, beiden in volle besef van hoe dichtbij de titel was. Eerder die dag was het o.a. Navin die mij met een betoog overtuigde om ook de nummers twee van de poule toe te laten tot een extra ronde, trillende onderlip en puppy-ogen, mede omdat hij verwachtte als tweede te eindigen natuurlijk (wat niet gebeurde, hij won zijn poule), maar sinds die tweede ronde schoot hij de sterren uit de hemel, complete controle, zijn arm faalde niet.
De finale Bob vs Navin begon rond half twee in de ochtend. Maar toen maakte Bob een cruciale fout, hij vroeg Navin het prijzengeld te delen. Zwaktebod, psychological advantage anyone? Navin glimlachte Bob toe zoals een tweehonderd kilo zwaargespierde seriemoordenaar zijn 40 kilo zware, voor belastingontduiking gepakte, nieuwe celmaat verwelkomt. Zo'n you-my-new-bitch-lach, weetjewel. Navin vs Bob: 5-2. In this corner...and NEW Sra Nan Open Champion...from Sra Nan...Navin Ramkhelawan!! The boys from Thurston came thru...nah wan sweet, sweet sani.

Groet,
Romeo

p.s. Dank aan Ching, Brayn, Alain, Clarence, Irshaad en Chiwi voor al hun hulp!
p.p.s. Foto's volgen z.s.m.